وقتی از دسترسپذیری حرف میزنیم، خیلیها فقط نابینایی رو تصور میکنن. ولی طیف خیلی وسیعتره. کسی که دستش شکسته و با یک دست کار میکنه، کسی که توی آفتاب گوشیش رو نگاه میکنه، کسی که سنش بالاست و دستش میلرزه. همهی اینها موقتاً یا دائماً از طراحی بد ضربه میخورن.
از کنتراست شروع کنید چون ارزونترین و پرتاثیرترین کاره. متن اصلی باید به اندازهی کافی از پسزمینه جدا باشه. همین یک کار، خوانایی محصول شما رو برای همه بهتر میکنه، نه فقط برای گروه خاصی.
اندازهی ناحیهی لمسی نکتهی بعدیه. هر چیزی که قابل زدنه باید حداقل چهل و چهار در چهل و چهار باشه. آیکون کوچیک بدون فضای اطراف، روی موبایل یعنی چند بار تلاش ناموفق و یک کاربر عصبانی.
حرکت و انیمیشن رو فراموش نکنید. بعضی آدمها با حرکت زیاد دچار سرگیجه میشن و توی تنظیمات دستگاهشون کاهش حرکت رو روشن کردن. محصول شما باید این تنظیم رو ببینه و انیمیشنهای غیرضروری رو خاموش کنه.
ترتیب حرکت با کیبورد رو خودتون تست کنید. موس رو کنار بذارید و فقط با تب توی صفحه بچرخید. اگر نتونستید کاری رو انجام بدید یا نفهمیدید الان کجای صفحه هستید، یعنی مشکل دارید. حلقهی فوکوس رو هرگز حذف نکنید، فقط قشنگش کنید.
و مهمترین توصیه: اینها رو آخر پروژه انجام ندید. دسترسپذیری اگر از اول توی تصمیمها باشه تقریباً رایگانه. اگر آخر کار بخواید بهش برسید، تبدیل میشه به بازطراحی.